Znajomość wytwórni płytowych i agencji chroniących praw autorskich pozwala na ustalenie kraju. Znajomość wytwórni może się jednak okazać zawodna w przypadku wielkich światowych koncernów, które mają filie w wielu krajach świata. Natomiast konieczna jest znajomość wytwórni płytowych, krajów socjalistycznych. Oto one: ZSRR - „Melodia", Czechosłowacja - „Supraphon", „Panton", „Opus", Węgry - „Qualiton", „Pepita", Rumunia - „Electrecord", Bułgaria - „Balkanton", NRD - „Amiga" (muzyka rozrywkowa), „Eterna" (płyty z muzyką poważną), „Litera" (słowo mówione), Polska - „Muza", „Polskie Nagrania", „Pronit", „Tonpress", „Ve-riton", „Wifon".
Proces identyfikowania kraju wydania płyt pochodzących z innych krajów jest nieco tiudniejszy. Kierować się tu można językiem, w którym wydrukowane są napisy, adresem umieszczonym wokół etykiety, czasami wytwórnią (na przykład jugosłowiańskie wytwórnie „Jugoton" i RTB występują tylko w tym kraju), Gdy wszystkie te metody zawiodą, polecamy identyfikację na podstawie organizacji chroniącej praw autorskich, której znak jest najczęściej umieszczony na etykiecie w obramowanym prostokątem polu. Oprócz regionalnych organizacji' istnieją także organizacje międzynarodowe, z których
największymi są BIEM i NCB. W tym przypadku oczywiście określenie
kraju wydania płyty jest już bardzo przybliżone. Oto krótki przewodnik
po najbardziej znanych organizacjach chroniących prawa autorskie:
Stany Zjednoczone - ASCAP, BMI,
Republika Federalna Niemiec - GEMA,
Kraje skandynawskie - NCB,
Belgia - SABAM,
Jugosławia - SAKOJ,
Holandia - STEMRA,
Hiszpania - SGAE,
Włochy - SIAE,
Francja - SACEM.
| |
|